شهر لایپزیگ آلمان پاریسی کوچک

شهر لایپزیگ آلمان پاریسی کوچک


شهر لایپزیگ آلمان پاریسی کوچک
تاریخ : 10/16/2017 1:18:20 PM

لایپزیگ آلمان، شهری در ایالت فدرال زاکسن، و از شهرهای بزرگ و مهم شرق آلمان است. گوته، شاعر آلمانی تبار، این شهر را پاریس کوچک لقب داده‌ است. لایپزیگ در قرن ۱۱ میلادی بنیان نهاده شد و تقریباً از آغاز تأسیس به عنوان یک مرکز تجاری و یک شهر نمایشگاهی معروف بوده‌ است. امروزه نیز این شهر میزبان نمایشگاه‌ های بین‌المللی کتاب و خودرو می باشد.

لایپزیگ دومين شهر بزرگ شرق آلمان، در فاصله 150 كیلومتری جنوب غربی برلين قرار دارد. این شهر پیش از اتحاد دو آلمان و طی جنگ جهاني دوم، مانند بیشتر شهر های اصلی این کشور هدف سهمناک‌ ترین بمباران‌ ها قرار گرفت. در سال 1989 میلادی، پس از پایان مراسم نیایش برای صلح که در کلیسای نیکلای برگزار می‌ شد، مردم این شهر با گردهمایی در میدان کارل مارکس، تظاهراتی به راه انداختند که به نام دوشنبه‌ی صلح معروف است.
 
همین تظاهرات آغازگر روندی شد که در نهایت به برافتادن پرده‌ی آهنین و سقوط رژیم کمونیستی آلمان شرقی انجامید. (پرده‌ ی آهنین: کنایه از حصار کشور های کمونیستی اروپا و جدایی آن‌ ها از دیگر کشور هاست. و دیوار برلین مهم‌ ترین نماد فیزیکی آن). بازار مکّاره‌ی لايپزيگ که در دوره‌ كمونيستی همه ساله در این شهر برپا می‌ شد، نقطه‌‌ عطف معتبری بود که شرق و غرب آلمانِ آن زمان را به هم پیوند می‌ داد.
 
برپایی این بازار در اصل، به سنت کهن برپایی دو بازار سالانه‌‌ در این شهر بر می‌ گشت، كه از سده‌ دوازدهم و پس از آن همواره اجرا می‌ شده و طی سده‌ های پیاپی به ارزش لايپزيگ، به‌ ویژه از بابت بازرگانی ‌افزوده ‌بود. پس از پایان جنگ جهانی دوم؛ با توجه به ویرانی‌ های بر جای مانده از آن دوره، بی توجهی‌ های دوران پس از جنگ و مهم‌ تر از همه آسيب‌ های سنگین ناشی از تسلط دولت كمونيستی بر آلمان شرقی که تا سال 1990 میلادی یعنی سال اتحاد دو آلمان، ادامه داشت؛ بسیاری بر این گمان شدند كه روی پا ایستادن دوباره‌ی اين شهر، دشوار یا حتی ناممکن است.
 
با این حال لایپزیگ شگفتی‌ آفرین شد، چرا که نه تنها به سرعت روی پای خود ايستاد، بلکه به گونه‌ ای پیش رفت كه با برگشت به جایگاه کهن‌ اش در منطقه به‌ عنوان یک کانون بازرگانی موفق شناخته شد. از سوی دیگر با تکیه بر پیشینه و سبک و سیاق خاص‌ اش در زمينه‌‌ های آموزشی فرهنگی، به زودی توانست خود را در عرصه‌ ی دانش و فرهنگ نیز مطرح سازد.
 
امروزه این شهر با فروشگاه‌ ها و مراکز خرید پر رونق از یک سو و فضای اجتماعی برجسته و سرزنده از سوی دیگر، به‌ عنوان یکی از شهر های مناسب جهت گردشگری شناخته می‌ شود. در این شهر ساختمان‌ های بسیاری به دوران قبل و بعد از سقوط کمونیسم و وحدت دو آلمان بر می‌ گردد.
 
بنا های متعلق به دوران پیش از این بزنگاه تاریخی بیشتر بی‌ روح و کسل کننده‌ اند و آن‌ هایی که پس از آن یعنی زمانی كه مدرنيت همه جا رسوخ کرده بود، ساخته شده‌ اند، بیش از اندازه مدرن هستند. با این وجود هسته‌ ی جمع‌ و جور این شهر، بی‌ گمان دست‌ نخورده و تماشایی باقي مانده است.
 
از تماشای چندین كليسای خوش‌ نما و بازار های سر پوشيده‌ی شهر، به‌ خصوص مرکز خرید مادلر که بي‌ نهايت تماشايي است غافل نشوید. افزون بر این‌ ها، يكی از كهن‌ ترين دانشگاه‌ های آلمان و میدان اصلی قرون وسطایی شهر به نام رنسانس هم ارزش دیدن را دارند. (به یاد داشته باشید که در سده‌ های میانه در اروپا، بازار و كليسا و مدرسه كنار هم ساخته مي‌ شدند).
 
در نزدیکی اين بنا ها تالار بزرگ با شكوهی از سده‌ی شانزدهم دیده می‌ شود که اکنون به موزه تبديل شده است. طی گشت‌ و گذاری در لایپزیگ به كليسایی به سبک گوتیک به نام سنت توماس مي‌ رسيد، جايي كه آرامگاه ابدی آهنگساز پرآوازه، نابغه‌ی موسيقی یوهان سباستين باخ قرار دارد. نكته‌ ی جالب دیگر عمارت كناری كليسا به نام موزه‌ی باخ است كه برای موسيقی‌ دانان و موسيقی‌ شناسان ارزشی دو چندان دارد.
 

دیدنی های شهر لایپزیگ آلمان

از دیدنی های این شهر می توان به Volkerschalchtdenkmal (بنای یادبود رزم ملل) که بزرگ‌ ترین بنای یادبود پیروزی اروپا تخمین زده شده است اشاره کرد. بنایی که به یاد پیروزی در نبردی در برابر نیروهای ناپلئون بناپارت ساخته شده است. همچنین باغ‌ وحش لايپزيگ که در سده‌ی نوزدهم گشوده شده و اكنون به نمایشگاهی تبدیل شده که جانوران را در حیات‌ وحش اصلی خود به نمایش می‌گذارد. 
 
 برای اطلاع از دیدنی های شهر لایپزیگ آلمان درگاه رسمی این شهر اطلاعات مفیدی ارائه می کند که مراجعه به این درگاه مفید خواهد بود.
 
موزه روندن‌ ئیکه که در ميان همه‌ ی زيبایی‌ های این شهر به موزه‌ ای غمبار اما دیدنی بر می‌ خوریم که زمانی قرارگاه پليس مخفي اشتازی (پليس امنيتي جمهوري دموكراتيك) بوده است. اکنون به یاد روز های تلخ گذشته در جمهوری دمکراتیک آلمان، تبدیل به موزه شده است.
 
موزه‌ی هنر عکاسی كه به تازگی گشايش يافته است می تواند جذاب باشد. ‌همچنین گالری هنری با مجموعه‌ی ارزنده‌ ای از عكس و نقاشی. ائوِرباخز سِلر که کهن‌ ترين رستوران لايپزيگ است، جايي كه گوته جوان در دوران تحصیل برای خوشگذارانی به آنجا می‌ رفته. 
 
جالب است بدانید که راه‌ آهن در سال 1839 میلادی وارد لايپزيگ شد و چندی نگذشت که شهر با بیشتر پایانه‌ های بزرگ اروپا ارتباط پيدا كرد. و در آخر دو نكته‌ که شاید برای اهل هنر و فرهنگ خالی از لطف نباشد؛ یکی دانشگاه لايپزيگ، که در سال 1404 میلادی بنیان شده و دوم این خبر که شهر لایپزیگ، زادگاه ریچارد واگنر آهنگساز بزرگ آلمانی است و اهل لايپزيگ به این مسله بسیار می‌ بالند.
 
جمعيت: 531809 نفر.
 
بهترین فصل سفر: تابستان؛ برای تماشای مکان‌ های دیدنی و جاذبه‌ های گردشگری در فضای آزاد. 
 
 


THR


تور های مرتبط


مقالات مرتبط